martes, 25 de noviembre de 2008

Non me acovardo aínda que me bañen os silencios mortos de cemiterios angostos, de mans que apuñalan a oscuridade, que se desangra; de encubertos bailes, que suscitan o pracer e o odio. ¡Non!, non hai motivos para acovardarse.

Covarde é só aquel que non loita consigo mesmo por toda a eternidade.

2 comentarios:

L. Celeiro dijo...

Que bem!! Gustoume moito!! Bicos dende o exilo de Ourense :-(

Princesa_DeAquelViejoReinoPerdido dijo...

Encantoume... porque en toda esa oscuridade brilla a esperanza.
Cada vez escribes mellor, dunha forma máis sinceira, máis fresca e máis túa. Consigues transmitir moito.
Bicos